روزنامهٔ دوگنگ
17:10:29

خبرهای لینوکس و سیستم‌عامل

دبیان ۱۳.۷ «تریکسی» منتشر شد

پروژهٔ دبیان روز ۱۲ سپتامبر نسخهٔ ۱۳.۷ را منتشر کرد. این به‌روزرسانی نقطه‌ای شامل ۱۰۷ اصلاح امنیتی و ۱۰۶ رفع باگ است. هستهٔ لینوکس ۶.۱۲.۱۰۷ در نصب‌کننده به‌کار رفته و پشتیبانی از معماری RISC-V ۶۴بیتی در بستهٔ audit اضافه شده است. کاربران فعلی تنها با دستور apt update && apt full-upgrade به‌روز می‌شوند.

همچنین پشتیبانی بلندمدت (LTS) دبیان ۱۱ (بولسی) در ۳۱ اوت به پایان رسید. کاربران باید به دبیان ۱۲ یا ۱۳ مهاجرت کنند.

اوبونتو ۲۶.۱۰ و ابزارهای هسته‌ای راست

اوبونتو ۲۶.۱۰ («استانکینگ استینگری») که قرار است ۱۵ اکتبر منتشر شود، انتقال کامل ابزارهای coreutils به نسخهٔ نوشته‌شده با زبان راست (uutils) را تکمیل کرده است. دستورات cp، mv و rm نیز از این پس به‌صورت پیش‌فرض از پیاده‌سازی راست استفاده می‌کنند. هدف اصلی افزایش ایمنی حافظه بدون شکستن سازگاری با ابزارهای گنو است.

برنامه‌نویسی سطح پایین

راست در هستهٔ لینوکس دیگر آزمایش نیست

گرگ کروآ-هارتمان، نگهدارندهٔ هستهٔ پایدار لینوکس، اعلام کرده است که «آزمایش راست تمام شده؛ حالا واقعی است». برخی زیرسیستم‌ها از این پس تنها درایورهای نوشته‌شده با راست را می‌پذیرند. Binder اندروید نسخهٔ راست را به‌عنوان پیاده‌سازی اصلی خواهد داشت و نسخهٔ C به‌زودی حذف می‌شود.

در همین حال، ویژگی‌های مهم C++26 مانند بازتاب در زمان کامپایل (reflection)، قراردادها (contracts) و پشتیبانی بهتر از constexpr در حال نهایی‌شدن هستند. این امکانات کنترل دقیق‌تری بر روی سخت‌افزار و ایمنی نوع در اختیار برنامه‌نویسان سطح پایین قرار می‌دهند.

موضوع تصادفی ویکی‌پدیا

جوزپه جاکوزا ۱۸۴۷–۱۹۰۶

جوزپه جاکوزا (Giuseppe Giacosa) شاعر، لیبرتو‌نویس و نمایشنامه‌نویس ایتالیایی بود. او در کولرتو جیاکوسا به‌دنیا آمد و در دانشگاه تورین حقوق خواند، اما هرگز وکالت نکرد. بیشتر شهرتش به‌خاطر نوشتن لیبرتو برای اپراهای جاکومو پوچینی است؛ از جمله همکاری در «لا بوهم»، «توسکا» و «مادام باترفلای».

جاکوزا در کنار لوئیجی ایلیکا یکی از مهم‌ترین لیبرتو‌نویسان اواخر قرن نوزدهم ایتالیا به‌شمار می‌رود. آثارش ترکیبی از شعر غنایی و درام واقع‌گرایانه است.

منبع: ویکی‌پدیای فارسی — صفحهٔ تصادفی امروز

شعری از مولانا

ز دغل عالم غدار دو صد سر دارد
سر من در سر این عالم غداره مکن

صد چو هاروت و چو ماروت ز سحرش بسته‌ست
مر مرا بسته این جادوی سحاره مکن
— مولانا جلال‌الدین بلخی

امروز که روز شعر و ادب پارسی و بزرگداشت استاد شهریار است، خوب است یادمان باشد که شعر فارسی همیشه پلی میان صورت و معنا بوده است. مولانا ما را از ظاهر حج به باطن حضور دعوت می‌کند؛ همان چیزی که در برنامه‌نویسی سطح پایین هم وجود دارد: توجه به آن‌چه واقعاً زیر لایه‌های انتزاعی در جریان است.

یادداشت کوتاه

زندگی معنا دارد وقتی به عمق چیزها نگاه کنیم؛ چه در بیت‌های مولانا، چه در کدهای نوشته‌شده با C و اسمبلی، چه در بسته‌های دبیان که سال‌هاست با دقت نگهداری می‌شوند. امروز هم مثل هر روز، یک موضوع نامربوط از ویکی‌پدیا خواندیم تا افق دیدمان کمی بازتر شود.